Yıllar peşinden koştukça yordu,
Takatim gitmeye kalmamış gibi,
Her günüm çileyle, doldukça doldu,
Yarına umudum kalmamış gibi.
Öyle dertliyimki, sorma halimi,
Kaybolmuş gençliğim, ölmüş talihim,
Çekiyorum, sevmek suçsa hâla vebalini,
Yaşamaya gücüm kalmamış gibi.
Durdu zaman, konuştu yalnızlık satırlarımda,
Geceler bile usandı benim kahrımdan,
Şöyle maziye, biraz baktımda,
Benim bir çarem kalmamış gibi.
Sırdaşım geceler, kırgın hep kalbim,
Gözlerim yaşlara doymamış gibi,
Aynalarmı yabancı, yoksa kendime yabancı benmiyim,
Eski benden eser kalmamış gibi.
Metin özcan
M