Alışamadım hala anlamıyor musun?
Nasıl alışılır ki ?
Nasıl alışabilirim...
Yokluğunu düşünmek bile ne kadar acı biliyor musun sen ?
Böyle bir ihtimalin varlığı bile paramparça ediyor kalbimi.
Mesela;
Benim gözlerim yaşarmıyo biliyo musun?
Benim gözlerim kanıyo...
Yüreğim kanıyo...
En acısıda ne biliyo musun?
Herşeyi biliyor kalbim ama,
Yine de yalanlarına kanıyo...
Ama sen bilemezsin,
Sen hissedemessin sessiz çığlıklardaki o hazin çaresizliği.
Öyle işte,
Ben yazıyorum, sende okursun belki bir akşam vakti.
Gözlerin yaşarır mı diye o kadar merak ediyorum ki ?
Benim için ıslanır mı acaba yanakların?
Bu dünya ikimize dar biliyo musun?
Ya sen gidecektin, ya da ben.
Önemi yok artık.
Olan oldu...
Dönüşü yok çıktığım yolun,
Dönüşü olsa bile dönmem artık,
Hiç kimseye minnet edecek değilim bu saaten sonra.
Eğer bir karar verdiysek, arkasında duracağız bu kez.
Oyun değil olanlar,
Benim duygularım da oyuncak değil...
sorun şu ki;
Sen fazla çocuksun.
Ama yinede hatırlayacağım seni.
Hatırlayacağım ki, bir daha düşünmiyim seni.
Öyle işte...
Kalmaya yorgun , gitmeye korkak...
#MNA#
©finifugal
F