Söylenmemiş sözler var içimde, değmemiş ruhum can kenarına, en ücra köşeden seyrediyorum bakışlarını, odak noktası ben miyim kalbinin? Bilmeden, yormadan sorgulamadan. Sadece derin sancılarım. Fanusta büyüyen bir çiçek gibi gün ve gün sen sevmedikçe soluyorum. Sen görmedikçe yapraklarımı döküp, her saniye eksiliyorum. Artık acıtmıyor ruhumu canının bir parçası gibi senle karıştım. Sen ve ben değil artık biz olacağız. Sen bir gün seveceksin diye ben hergün bu hengabe de dönüp dolaşıyorum.
©tugceates
T