Gün gelir ışıkça şafaklar söker karanlığın köründe.
Gri bulutlar taşır hikayemizi kıtalara.
Yıldızlar ebedi secdede iken,
Kıyam duruşu fikirler alır bizi.
Nefes alış verilerinizi saymadan,
Kalp atışı telaşla sarar ikimizi.
Olsun tabi.
Son nefesimi verdiğimde,
Bir seni sevdiğime,
Bir de anama bebe olduğuma pişman olmayacağım.
Ekmek kadar kutsal,
Su gibi aziz,
Sus gibi sessiz.
Arkama bakmadan gideceğim.
Açılan kapının ne yeşili ne alev sarısı.
Topraklardan topuklarımla
Sonsuzlupa uzanacağım...
©münircndar
M