Birgün yukarı derenin orda
Can sıkıntısından dolanırken
Her gün gölgesinde sabahladığım
Ağacın dibinde kanadı kırık bir kuş vardı
Tıpkı benim gibi yapayalnızdı
İlk defa o gece içemedim dertlerime
O kanadı kırık kuş aklıma geldi
Ve yukarı derenin ağacına gittim
Aldım o kanadı kırık ,çelimsiz çirkin, kuşu
Ve sıcacık evimin sıcacık salonuna getirdim
Yaralarını sardım onunla konuştum
Hiç cevap vermeyeceğini bile bile
O kadar alışmıştım ki o kuşa
Oda bana alıştı belkide beni sevdi sandım
Kanadı kırık kuş iyileşip kendine gelince
Hemen pencereden kaçıp gitti
Aynı benim sevgimi ve iyiliklerimi
Suistimal eden insanlar gibi
Ve ben yine yalnız kaldım
Şimdi yukarı derenin ağacına giderim
Geçmeyeceğini bile bile dertlerime içerim
Ve sarhoş olduğum zaman
Belkide biraz unuturum
Kanadımı kıran ve beni esir eden zalimleri
Furkan Sayan
©furkansyn
F