Gümüş beyazı ibrişimler örüyor saçlarımda zaman.
Kaç hayat bitti içimde
Kaç kez yeniden doğdum kim biliyor.
Kim biliyor her gülüşünü kaç bin kez öptüğümü
Bütün sancıları göğsüne uyutup
Acılarımı sesinde ninni lediğimi kim biliyor.
Şehirler arası yollarda geçirilmiş bayramlar gibi
Hep uzak yollar düştü benim sarılmaya hasret zamanlarıma
Ve hep erken indi pencereme akşamlar.
Gündüzlerim hep senli hayallerimin ortasına vurdu
Bir yanımın eksikliği bu yüzden.
Neremden vurulursam vurulayım.
Kanamam hep aynı yerden
Hani birazdan gidecek birine sıkıca sarılan kolların düşer ya iki yanına çaresiz.
Benim hep eksik kalan
Hep yarım hep vuslata yürüyen şiirlerim işte bu yüzden.
Gözlerim neye ağlarsa ağlasın.
Kanamam hep aynı yerden
©eminbarut
E