kandır ma

Şimdi sen kalkıp gidiyorsun Git yaşadığın şehirde Gözlerin kalmaz kalmaz onlar da gider Oysa ben senin varlığına güvenip de hayata tutunma dım Ben bu hayatta başladığımda bazı kör noktalar içerisinde bütün boşlukları dolduran kişiyim ben Ben bu hayatta başladığımda daha Küçücüktüm 13 yaşındaydım bir ilçenin Sokak başında Issız Bir duvarın dibinde ayakkabı boyacılığı ne yapardın akşama eve ekmek götürmek için mücadele ederdim beş kuruş 10 kuruş 25 kuruşu toplayıp eve ekmek götürürdüm Ben hayatta tutunduğum da okulu nedir bilmezdim okumadım ilkokul 5. sınıf 5 sınıf hayatı felç etti yokluğun gözü kör olsun olsun ki olsun yokluğun olduğu yerde bende yoktum aşımız Yok ocağımız yok ekmeğimiz yok direnmek zorundaydık Neyse ki inşaata girdik Usta olduk Yanı başımızda çalışan kişiler tamamen kıskanır ve nefret ederdi bu hayatta tutulup ilerleyecek diye sevmez derdi 28 yaşında evlendim ve şu an üç çocuk babasıyım yaşım 34 mutlu muyum Evet mutluyum ama bir o kadarda acılıyım acılıyım Çünkü Hayatın son noktasına geldik arkadaş Ölüm ölüm dediğin nedir ki be gülüm Siz siz olun hayatta arkadaşınızı kardeşinizi kandırmayın yarı yolda bırakmayın yarın öbür gün kardeşiniz bırakmazsa oğlunuz sizi bırakır Ne demiş Hazreti Mevlana Ne ekersen onu biçersin