Sebebini bilmeden koşuyorum,
Yol senin adınmış gibi.
Her düşüşümde dizlerimin acısından çok
Göz yaşların yakıyor yüreğimi.
Kavuşmak senin için keder ise
Seni sevdiğim yerden vur beni.
Akan kanım karışsın tüm ayrılıklara
Senin huzuruna denk değil benim sevdam
Karanfilleri sevmeyen o ellerin
Benim milyon ölüye bedel suretimi,
Elbette hoş bulmazdı.
Hangi ipek kumaş kirli bir vücuda girer ki.
Bir fırtına eşiğinde durmuş
Küçük yelkenlinin kederinde yüreğim
Kuşkusuz, martılar da seyretmişti
Vuran her dalga da parçalanan küçük güvertemi.
Kan doldurduğumuz bardaklardan,
Uçsuz ayrılıkların demini içiyoruz
Ve vuslata ramak kala bir adım atarken,
Kederinin hüznünde boğuluyorum.
©kokorechal
K