Kan kokar her sabahın ilk ışığı,
Doğu Türkistan’da ölümlerin sessizliği.
Çin’in zulmü, gökyüzünde kara bir bulut,
Her bir çocuğun gözünde acı, kin ve umut.
Zalimler elinde yitip giden tarih,
Nehrin kanla aktığı, bozkırda bir feryat.
Her taşın altında bir mazlumun mezarı,
Göğsümüzde çınlayan, bağımsızlık arzusu var.
Uygur’un hüzünlü bakışı, geleceğe dair,
Her bir adımda gözyaşı, her nefeste haykırış.
Çin’e duyduğumuz kin, yüreklerde ateş,
Siyonizmin gölgesi, kirli oyunlarına kardeş.
Baş eğmeyen yüreklerde, direnişin yankısı,
Zincirlerin kırıldığı, umut dolu bir sabah.
Zulme karşı direnen, yiğitlerimizin izi,
Bu topraklar için dökülen, kanımızda ah!
Binlerce değil, yetti Çin'e kırk atlı,
Duymadınız mı, on yedi Türk, devlet kurdu.
Türk korkusuyla inşa ettiler büyük seddi,
Ey Türk’ün gururlu yurdu, Doğu Türkistan,
Zalimlerin pençesinde, asla unutulmaz.
Bir gün gelecek hesap, ödenecek bedel,
Kurtuluşun şafağı, yakındır bizdeki emel.
Doğu'nun bağrında yükselen, hürriyet türküsü,
Çin’e, Siyonizme karşı, asla sönmeyen nefret.
Toprağında filizlenen, özgürlüğün sesi,
Doğu Türkistan, ey büyük Türk’ün ebedi nesli.
©mertyzc
M