Arada bir kapatmalı gözlerini insan.
Özgürce koşmalı hayallerin peşinden.
Engelsiz, takılmadan yemyeşil bahar kokulu bahçelerde, mis gibi çiçekleri yüreğine davet etmeli.
Ve ansızın kulağına dolan en güzel şarkı gibi duymalı o akan suyun sesini.
Ardından eşlik etmeli kuşların cıvıltısı.
Koşup varmalı, elini daldırıp koca bir avuç almalı sudan.
Bütün günahlardan kirlerden ve kötü olan her şeyden arınırcasına.
Sonra en güzel papatyalardan taç yapıp takmalı saçlarına.
Kendi etrafında dönmeli sanki hiç sonu yokmuşcasına.
Hissettiğin tek şey masmavi çarşaf gibi olan o sonsuz güzellikten.
Yüzüne inip tenini pamuk gibi okşayan yağmur damlaları olmalı.
Tazelenmeli bütünen, yeniden doğmuşçasına ve arada bir gözlerini kapatmayı unutma.
M