KAR ÇİÇEKLERİ!
Üşüyor karanfiller
Üşüyor kelebekler
Son demlerini yaşıyor
Beyazlar içinde neferler.
Yıl bitikkkk, sene sonnnnn
Ümit yokkk, nefes donmuş!
Beden soğuk,
Mosmor olmuş!
Neferim!
Kardelenim!
Uyan! Kalk!
Teslim olma beyaza,
Sarılsana MEVLA' ya!!!
Sen esir olmadın!
Mağlup olmadın neferim!
Tek bir tohum ekmeden;
Doksanbin! KARDELEN YEŞERTTİN NEFERİM..
(Asude)
Kar çiçekleri yağıyor, Anne!
Kar çiçekleri!
Rüzgar iniltili bir ıslık çalıyor.
Kar, soğuk soğuk yüzümüze çarpıyor!
Tipi, sanki dağa değil de, sûra üflüyor Anne!
Çığ, bembeyaz bir yorgan gibi üstümüzü örtüyor.
Teslim oluyoruz, Anne!
Teslim oluyoruz!
Allah'ımıza teslim oluyoruz.
Ellerim donuyor, Anne!
Ellerim donuyor!
Ayaklarımı hissedemiyorum.
Tüfeğim Kar'a saplanmış,
Namlunun ucu Firdevs-i Âlâ'ya çizgiler çiziyor.
Koş Anne! koş!
Allahûekber Dağlarına KAR ÇİÇEKLERİ yağıyor!
Bu esen GÜL KOKUSU!
15 yaşında oğlun Ahmet'in kokusu!
Bu KARDELEN' in KOKUSU!
Iğdırlı Yusuf Çavuş'un kokusu!
Sar beni Anne! sar beni!
Buram buram koklamak istiyorum seni!
SAR BENİ ANNE!!! ÜŞÜYORUM!
(Mustafa)
(SARIKAMIŞ ŞEHİTLERİMİZİ EN İÇTEN DUYGULARIMIZLA VE RAHMETLE ANIYORUZ!)
M