Ş

KAR DEMETİ

...
Pencerenin önündeki çiçekler gibiyim
Su verirseler yeşeririm,
Unutursalar kurur giderim.
Oturur ocağımın başına belki yanan yüreğimi seyrederim
Kuşlar uçup durur dışarıda onları izlerim
Kanadına belki bir mektup veririm
Bitse de her şey  zaten yerle birim
Demlenirim o zaman çaresiz çaresiz bilirim
yazsa da gece gece mürekkebim
Ancak zaman bulur kendine hissettiklerim
Köprünün ince çizgisindeyim
Kırma bu gönülü yar ben bir tek sende dinlendirim.
©şiirperisı