Elin deyince zamansız sabahların tenine,
Bir çığ düşer, gamlı gönlümün içine.
Kar yağar hiç durmadan, bembeyaz,
Ve ben bu beyazda üşüdüm, sebepsizce.
Sevmem bu yüzden kışları, kar hariç.
Saflık, temizlik, sevilmez mi hiç?
Seni andırır herbir kar tanesi,
Seni düşündürür, beni öldür çok ilginç.
Bozar mı kara geceleri kar beyazı?
Bozar tabi, tıpkı benliğim gibi.
Senin eserin benliğim, karın kisi zifiri,
Bu yüzden sevmem kışları, kar hariç.
©yılmazönür
Y