Bakışlar kınında, ölüm cüretkar, omuzlarımda
Sokaklar pembeleşiyor, karaya çalıyor şehir
Dalgalanıyor denizin öz kızı sol mahşerime doğru
Yokuşlar dilimi kemirirken yoruyor kelimelerim
Gözlerinde yanıp sineme konuyor ateş
Yakıyor gönlümün vebaya tutkun semtlerini
Giremiyorum senle biten bir hayalin gölgesine
Gelmiyor adın maziyi yutkunmadan dilime
Ben yalnız senin ikliminde yandım kar tanesi
Şimdi bir rüzgar bırakmalısın yanaklarıma
©sedat33
S