Yükseklere lapa lapa kar yağıyor,
her kar tanesi içinde bir umut saklıyor.
Bizim buralara düşmüyor o umutlar,
uzaktan sadece soğuğu geliyor.
Yaşıyoruz bir ayazın içinde,
kimselerin görmediği o gölgede.
Kara bulutlar uçuyor yukarlarda,
çakıyor şimşekler hep üstümüzde.
Burayada düşseydi keşke umut taneleri,
kaplasaydı beyaz bir örtü çevreyi.
Alsaydı hem içimizin hemde dışımızın kirini,
parlasaydık kristalden nurlar gibi.
Kalsaydık o beyazın içinde,
ama birdaha hiç kirlenmemek üzere.
Her kar tanesi bir melek misali,
süzülsün tüm umutsuz kalplerden içeri.
©isi_1975
I