Süzüle süzüle düşüyordu kar tanesi
Yeryüzünde olanlardan habersiz
Kan doluydu yeryüzü
Barışçıl olamadı hiçbir zaman
Gökyüzü gibi
Düşerken gördü kar tanesi
Yeryüzündeki bir anneyi
Ağlıyordu anne, ısıtamıyordu kızını
Fakat söyleyemiyordu derdini
Korkuyordu bir adamdan
Şaşırdı kar tanesi
Üzüldü...
Düşmeye devam etti kar tanesi
Bir kızın gökyüzüne doğru bakışını izledi
Kendisine bakıyordu küçük kız
Masumdu, saftı, güzeldi
Tıpkı gökyüzü gibi
Süzülmeye devam etti
Umut doluydu kar tanesi
Bir asker gördü
Genç yaşında bir asker
Üşüyordu fakat söyleyemiyordu
Korkuyordu bir adamdan
Umudu azaldı kar tanesinin
Bir baba gördü, yaklaştı ona
Dinledi adamın mırıldanışını
Yoksuldu adam, açtı
Ama açım diyemedi
Çocuğuma ekmek alamıyorum
Bir yardım eli yok mu!
Diyemedi...
Çok üzüldü kar tanesi
Gökyüzü değildi böyle
Aç kalmazdı çocuklar
Üzülmezdi anne babalar
Susmak zorunda kalmazdı hiçbiri
Merak etti kar tanesi
Herkesi susturan adamı
Gitti kondu omzuna,
Süzdü adamı boydan boya
Gözlerinde öfke, nefret
İçinde para ve güç hırsı
Adam susturdu insanları
Susturdu kız çocuğunu
Susturdu anneleri
Susturdu babaları
Susturdu gökyüzünü
Ama susturamaz kar tanesini
©buwak
B