Kar yağmış gül bahçelerime
İçimde bir kasvet
Anlatılamaz bir dert , tükenmez bir hüzün
Çaresiz, umutsuz, dermansız
Günlerdir hiç gülmemiş yüzüm.
Ve karanlık her günüm.
Hava soğuk, rüzgar hiç olmadığı kadar sert
Sokaklar boş...
Sessiz, ıssız ve neşesiz.
Mecalim yok
Yaşamak ağır
İnsanlar sorumsuz, düşüncesiz ve kaba
Ve güvenilmez
İnsanlar bencil.
Kar yağmış yalnızlığıma
Yalnızlık soğuk
Ama tercih edilesi...
Kar yağmış göz yaşlarıma
Acılarım Donmuş
Ben susmuşum
Ama İnsanlar, İnsanlar konuşmuş
Ben bıkmışım
Ben kaçmışım
yorulmuşum.
Uyumuşum.
Yağmış üzerime Kar.
©eminilhan
E