Bir umut ver, ay ışığına doysun gönlümde yer edinmiş yaralar,
Ölüp giden hislerim beyaz kefendeyken neden bağlar karalar?
Öyle bir huzursuzluk var ki matemin içinde,
Güneş bile yorgun doğup selam vermez bu aralar.
O yüzden kanmam ne güzelleğine ne de ihtişamına,
Gökkuşağından bir renk kat da yalnızlık katma bu ışıltına,
Sözlerinle yaşamaktan bıktırdığın duygularım vardı ya,
İşte o gün bir mezar bulup sükûnetle yatmışlar altına,
Habersizce gittiler ve denk gelemem onlara,
Zaten alışmış içimde ki çocuk kötü sonlara,
Susuz kalmış hatıraların haberini aldığım an,
Gözyaşlarımla yağmur yolladım, geldi mi oralara?
Sitem etmenin faydası olmadığını ne zaman anlarım?
Maalesef ki bir gün olsun güzel günlerle başbaşa kalmadım.
Biliyorum kader yazılı ve kara günlüklere dolu zaten,
Bunu bildiğimden ne yaşadığımın ne de hayatın ahını almadım.
©ggurkann
G