Bir kahve, kırk yıl hatıratı var,
Bir neşe ne bir keder.
Bir kahve ki tam kırk yıl eder.
Dudaklarda bir ahenk perişan eder,
Ne muhabbet sofranın ortasındaki mihenk taşı.
Nerden baksan yolun yarısı eder.
Kırk yıl bir ömrün nüktesi,
Kıvrım kıvrım olmuş zamana perçin,
Bütün bütün dağılıyor anılar.
Zifiri karanlık muhabbetler,
Kırk yıllık kahveye değer.
Kırk yıl ömrün yarısı eder,
Kim bilir kaç yıl yaşadım,yaşarım.
Belki bir asır belki kırk yıl,
Koca çınarın gövdesinde dinlenirsem,
Belki yüz asır.
Hangi uykudan ayılırım bu dost kahvesine,
Hangi düşlere dalar giderim sonra kırk yıla bedel.
Yahut hangi düş beni kurtarır?,
Hangi yılın ortasında dağılır gider çocukluğum.
Bilmiyorum,yaşamadım.
Fakat bir kahve diliyorum,kırk yıla bedel belki asırlardır sürer.
©korkmazvai
K