Bak yine bir hüzüntü sardı dört bir tarafımı uçmasını bilmeyen kuşlar döktü yine kanını hadı sayalım bunuda kul hakkı
Dökülüyor artık mürekkepden şiirlerimin son satırı asırlardır çekiyoruz biz bu ayrılığın agrısını
Takmıyoruz artık herşeyi kafaya sarılımıyor Esrar derin yaralara yemin ettik artık her iki cihana
Dilimiz hiç konuşmaz hep susar bir gün gelince belkide bin dertten birini kusar herkes hakka tapar
Bir davamız vardı mutluluk şiir sayfalarıma doldu sonsuzluk suçumuz yok yine mi ben oldum karakolluk
İtle çakal dolmuş dört tarafım kendini bilmez dostlar vardı onlarda Bi üçlük sardım sevmek suçsa niye ben yandım
©marazrabıa
M