Bir kış günü gökyüzünü kapladı kapkara dumanlar...
Karanlığın soğuk bakışlarında ağladı masumlar...
Yağdı, yağdı, yağdı bombalar...
Bir dakika bile durmadılar...
Ölen masum canlara aldırmadılar...
Sonra saldırdı vatanın aslanları...
Tekrar aydınlattı gökyüzündeki yıldızları...
Kara kış dertleri çoğalttı...
Yinede onlar yılmadı!
Yürekleri hiç korkmadı...
İmanlarını azaltmadı...
Bedenleri kavrulmadı...
Gözleri ışıldarken, onlar bir saniye bile kaçmadı...
Sahi bizleri yıkacak olanlar hala anlamadı mı?
Allah'a dualarımız var, en güçlü silahımız...
Kendinden güçlü yürekleri olan askerlerimiz var, dermanımız...
Kendine güvenen milletimiz var, kolumuz, kanadımız...
Sahi bunlar varken bu vatanı siz mi yıkacaksınız?
Siz hayatınız boyunca asla böyle gururlanamayacaksınız!!!
M