Bir elimde kalem diğer elimde
defter yazıyorum aşkını oysa
yazabildiğim kadar sen benim
kara sevdam bitmeyen öyküm
seni öyle çok seviyorum sevdam
bitsin hasret son bulsun kalan
her nereye gözleri mi çevirsem
hayalin gitmiyor acı çektiriyor
bir azap gibi ruhuma gör beni
dayanacak ecalim kalmadı of
hayat sürükler bir boşluğunun
içine ben nerede'yim bilemem
yarı ölü ben yaşayan ınsanım
bir yanı karanlık görürüm de
o karanlığın içinden bir beni
aşk sevgi denilen bir yol muş
kalbine giden iki ayrı yoldan
önümde koskoca hayat vardır
ki gerçek sevenler belli ediyor
kendini bu benim kara sevdam
vazgeçemem imkansız ondan
o benim ilk aşkım son eşim dir
şiir yaraların merhemi derler
tuz bastım yarâma kanıyorum
bu benim işte ah! Kara sevdam
C