bu sana yazdığım son mektubum
sen bu satırları mı okurken ben
çoktan gitmiş olacağım uzaklara
eğer karşılaşırsak birgün olur ya
kendini özletme bana gel olur mu
sevdim sevilemedim yasak koydular
gülüşlerime uçurumdan ibret tüm
yaşanılan kin kusuyor cümle alem
susup öylece bakıyorlar yüzlerime
halay edercesine gibi yazık bana
ömür çaresiz paslı dört duvarlar
arasında kapalı bir mahkum gibi
zincirlere vurgun ölüp ölüp dirilen
hasret bir kurşun ağırlığı kadar
başımda nöbet kalır gardiyanlar
azılı bir suçlu gibi bulutlar asi
kara sevdaya tutulmuş gecem
uykumdan etti amansız ölümde
prangalar vurulmuş yüreğime
korkunun üstüne titremek gibi
C