Yine halim kalmaz ve başlar şiirlerim.
Adımı sayıklıyor ölülerim ve dirilerim.
Kendimden başka dost yokmuş, anladım.
Ama bunun için ne yıkıldım ne de ağladım.
İnsan üzgün taife, saadetsiz geçer günler
İntihara yakındır bugünler ve dünler.
Maksat biraz yaşamak dı oysa ki, olmadı.
Öyle umutlarım var ki, iyi ki hala solmadı.
Yine ıssız sokaklar beni bekliyor, bilirim.
Artık benliğim kayboluyor, ben kimim?
Korku dolu bir çocuk muyum, vay halime.
Yaşamak için tüm çabalarım hep nafile.
Kara sis örtüsü, gölgelerimi korkutuyor.
Bedbaht komşusu günler beni soğutuyor.
Elim de sadece bir kalemim var, yazıyorum
Ve kalbim de artık yârimin adını taşıyorum
©ggurkann
G