Gözler kapalı, kader belli, Yazılmış alnımıza kara bir mühür, belli. Ne yaparsak yapalım, değişmez yazımız, Sürükler bizi sonsuz bir hüzün denizine.
Aşklar biter, umutlar tükenir, Güller solar, pınarlar kurur, Mutluluk kaçar, elem kalır geri, Kara yazımız her an peşimizdedir.
Nedendir bu zalim keder, niye bu elem? Sorular yankılanır sessizlikte, Cevap yok, sadece karanlık bir alem, Kara yazımız çöker üzerimize.
Varsın çeksin bizi dibe bu girdap, Varsın boğulalım karanlığın koynunda, Belki bir gün biter bu azap, Belki bir gün söner kara yazımızın gölgesi.
Ama biliyoruz ki nafile bu umut, Kara yazımız sonsuza kadar bizimle, Kabulleniriz kaderimizi, sessizce ve mutsuz, Yaşarız bu hayatı, kara bir gölgede.
©hasanbey.
H