A

Karabahtım Kör Yüreğim

Yüreğim acıyor.
Oysa ne kadar sevmişti seni.
Tüm güzelliğiyle, tüm saflığıyla aşkın.
Ama şimdi O sevginin üzerinde
Bir öküz oturuyor;
Kalkmaya inat.
Nefes alamıyorum 
Çaresizlik ne kadar zormuş.
Bir yanda sevdiğim,
Diğer yanda dünya tatlısı kızım 
ve onun mutlu dünyası.
Onlar olmasa ölüm ne kadar basit olurmuş.
Arkana bile bakmadan
Bir varmış, bir yokmuşcasına
Sessizce,
Gidivermek bu dünyadan, bu aşktan
Bir nefesle son vererek acılara,
Düşüncelerden kurtulmak
Belki dinerdi o zaman bu kahrolasıca baş ağrısı,
Canımı acıtan yürek sancısı.
Kim derdi ki bir sevginin
İnsana bu kadar acı vereceğini
Kim bilirdi ki kalbinin
Sevgiliyi değilde
Acıyı seveceğini
Sevdiğim bırak beni artık sevme
Yüreğim bırak artık onu sevme
Ne olur artık sevme
Yalvarırım sevme
Tut elimi
Gökyüzünde melek olalım
Tut elimi özgür ölelim.
©aylaimis