Kaybettim,
Neredeyse hepsini kaybettim güzel seylerin.
Güzel insanlari azrail,
Güzel duygularımı insanlar katletti.
Karanlığı kabullenmişken onlar bana ışıktan bahsetti.
Hayallere Kandım, kandırıldım.
Ben gözümü açana kadar karanlığı aydınlık sandım.
Işıktan bahsetmeseler ben zaten karanlığa aşıktım.
Güzel günler göreceksin dediler, güzel günlerin içindeyken anlayamazsın, o günün güzel olduğunu anlaman için zaman geçicek ve geriye dönüp bakınca göreceksin dediler.
Arkama baktım, önüme baktım ve gözlerimi kapattım.
Ne sağıma bakarken ne soluma ne de gözlerimi kapattığımda bir fark bulamadım.
Geriye baktığımda tek pişmanlığım, aydınlığa inanıpta nasıl karanlığı içime attım.
Şimdi artık etrafım güneşte kaynasa,
ben ışığı içimdeki karadeliğe bıraktım.
©karafan
K