Ruhum demir atmış yazık,umutsuzluk limanına
Renkli düşler yerini, bırakmış bir kabusa
Titrek,korkak bir yürek mağlupken karanlığa...
Durdurmuş gemisini o hayin yalnızlığa.
Buhran dolu saatler ve korkunç bir bekleyiş
Duyulmuyor çığlıklar, sessiz cılız serzeniş
Hissizleşmiş acıya beden yokluğa kilit
Arınmayı bekleyen, ve fikirler hep gri ..
Beden ruh ve fikirler, herbiri param parça
Ateş toprak hava su isyan etmiş varlığa
Bir halki ölmekten beter, kaybolmuş öze saygı
Bütünsellik bozulmuş, öz benlikle savaşta...
Saatler geçer bir bir, güler ayyaş kargalar
Hakimiyet sarhoşu, çıngıraklı yılanlar.
Dost ağlar güler düşman bir rezillik dizboyu Karanlığa bir sürgün, çağın şuh depresyonu.
©yakamoz40
Y