Karanlığın içindeki derinliği seviyorum
Ucu bucağı olmayışını
Sabah olupta gün doğmasın
Boşansın o gökyüzü saf maviliğinden
Karanlık...
Her yer karanlık olsun!
Göz gözü geremesin
Bir yıldızlar gülümsesin gökte yüzüme
Bir de karanlığın sessizliği duyulsun
Bu yerde ya da dibinde ...
Kimsecikler yalnız değil,
Herkes bir arada
İşte karanlık ya
Biri diğerini güler sanarken
O ağlar aslında...
Karanlıkta görünmez ne gözyaşı
Ne keder
Çekmelisin , çekeceksin!
Bu dertler anca biter.
Karanlıktır sana bu yolda yoldaşlık eden
Sığınırsın karanlikteki kendi aydınlığına
Hiçbir şey görmezken bakarsın kendine
Ve dersin
Bu kadar kalabalığın içinde
Yine kaldım kendi kendime...
©duygu_ergn
D