İnsanlar zalimleştikçe, zalimleşir yöneticiler,
Kanlı ellerle dokunur kalplere, nefret ile yazarlar.
Baş koktukça toplumda, çürür kökler,
Salgın gibi yayılır kötü niyet, her yan darbe alır.
Karanlık gecelerde, adalet bir hayal,
Karanlık ruhlar, zihinleri sarar, düşünceyi çalar.
Toprakların üstü kokar, kökler susar,
Zalim ellerin gölgesinde, umut bile yorulur, yaşar.
Her yüz, her sükût, zulmün bir yansımasıdır,
İnsanoğlunun derinlerinde, zayıflıkla karşılaşır.
Baş kokar, toplum çöker, adalet terk eder,
Zalimliğin pençesinde, vicdan bir zamanlar yanar.
©hasanbey.
H