Yalnızım gece gölgelerin içinde bir başıma
Duvarlar soğuk konuşmuyor benimle
Eşyalar sessiz kapılarım sırlandı bu gece
Kadermi demek gerek acılara
Yoksa Durmadan göğüs germekmi herşeye Anlayamadım bu yalnızlık neden yakar içimi
Nedir bu sessizliğin çığlığa dönüşmüş alameti
Nasıl anlatayım sana derdimi
Her gece yaşam benim için anlamını kaybeder
Kendimden koparim beden ayrı ruhum ayrı derbeder olur göçer benden gizliden
Sanki yalnızlık bana kesilmiş müebbet
Ölmeden ölümün kırılmış kalemi gibi
Sarıyor gölgeler tenimi bedenimi yüreğimi
Ben tükeniyorum her gecenin sabaha kavuşan ıssızlığında soğuk yatağımın kıyısında öyle çaresiz
Yaşarken ölüme uyanıyorum
gün görmemiş gözlerim
uzak kalmış ellerim üşüyorum sebebi senden yazılı kaderimle...
Bir başıma çaresiz...
Savaşçı Şair
T