Bir gece ansızın, sessizce kaybolacaksın, Bırakıp beni karanlığın gölgesine mahkum. Yağmurlar hüzün dökecek gökyüzünden, Senin yokluğunla ıslanacak yüreğim.
Hasta düşeceksin belki de yollarda, Soğuk ve yalnız, bir sığınak arayacaksın. O zaman anlayacaksın belki beni, Naif yüreğimin acısını hissedeceksin.
Ben senin kadar acımasız olamam asla, Seni asla incitmek istemem biliyorsun. Ama gidiyorsan gitmeden önce bir düşün, Bu ayrılık ikimize de ne yapacak?
Belki bir gün dönersin diye umut edeceğim, Ama o zamana kadar kalbim hep sızlayacak. Unutma, seni seven bir kalp var burada, Ve sen onu terk edip gidersen paramparça olacak.
©hasanbey.
H