I

karanlığın kalbi yakışı

Bazen sadece beklersin umutsuzca
Zamanla oyalanirsin sessiz Usulca
Bir umut beklersin ondan yorgunca
Hayatını ona adamışcasina...
Soylenecek sözler boğazıma diziliyo
Içimdeki ses çaresizlikle Doluyo
Kal demeye hal birakmiyo
Yalnızlığın kıymetini Yaşadıkça anlıyo
Sensiz ödedim sensizliğin bedelini
Acıyla Öğrendim sensizligin sesini
Anla artik Kalbimdeki yerini
Sevginin dilini sevdiğin bilir dimi
Usulca izledim güneşin ardındaki geceyi
Geceyi gece yapan hayatın sessizligi
Karanlığın içine gizlenmiş bir ışık gibi
Parlak ama son derece karanlık biri...
©ilhankbs