Gecenin siyahı sindi aydınlık yarınlara.
Özlemlerin hüküm sürdüğü gündüzler,
Karanlığın hükmüne boyun eğdi.
Bedenler teslim oldu kapkara sabahlara.
Rüyalar fırtınayla bölündü, savrulan sonbahar yapraklarında.
Gözyaşları kurudu sonsuzluğun tadını alınca.
Siyaha hayranlık arttı, yeryüzündeki renkler kuruyunca.
Sabahlar uzaklaştı, gecenin matemi artınca,
Aydınlığa uzanan gözler acıyla uyandı aynaya baktığında.
Ölümsüzlüğü arayan eller, ateşe sarıldı hiç ummadığı bir anda.
S. ÇITAK
©samet1196
S