Islık çaldım karanlığın gölgesinden
Kaçırmak için içinde saklanan ışığı
Dalıp kaybolmak istiyorum
Boğulana kadar nefessiz kalmak sükutun içinde
Çakıp gözlerimi duvara
Düşünmek istiyorum kalan ömrümü
Zor geliyor aramak
Kalan zamanı sensiz geçirmenin yolunu
Caddelere salmış kendini kaldırımlar
Buruşuk bir gece hasta ve duygusuz
Ne hissettiklerini anlatabilmekten bi haber
Dalgın ve uykusuz.
Hisleri buğulanmış yüreğinin penceresinde
Perdesi güneşi salmaya yeminli
Karanlığı ürperten bir karanlık içerde
Yalnızlığın kendinden korktuğu
Aslında daha kötüsü olamazdı
Ne kadar da zor suskunluğun çokluğu.
Zerre kadar bir ışık olsa da
Üç beş satır karalasam duygularımı
Benden usanmış boş sayfalara
Duvarlar karanlığa olan aşkını kusmuş
Odanın içinde sımsıkı sarılı
Saat gece yarısında durmuş
İçinde giz taşır gibi kararlı
Mezbelelik dolu dalgınlık
Zamana isyan eden anlar kendince uzun
Sabahın olmasına hiç bu kadar
Karşı olmamıştı karanlık
©yetimşair
Y