Gecenin saat üçü sahile vuran sesiz dalgalar
Elimdeki kibritle kumsala birşeyler karalıyorum
Şışemden süzülen su damlacıkları kumu ıslatıyor
Çıplak ayaklarındaki serinlik gözlerim yakamozda
Sigaramı yakıyorum bir duman senin için bir duman bana
O romantik sohbetler sesiz gülüşler yok artık
Öylesine gelip geçen aşklara bakıyorum ibretle
Sahilin ışıkları dalgalanıyor suyun karanlığında
Bir kaç dostun attığı oltalar bekler kadersiz balıkları
Usul usul söylenir nostajik demode şarkılar kötü ağızdan
Dinlemek te mecbur kalır bu talihsiz beden
Kendi dünyandaki ayrılık şarkıları heves le içten okursun
Rüzgar şemsiyenin yapraklarını titretir iken
Yüzünü okşar sanki onun elleri varmışcasına
Bir yudum çekersin şişeden onu içercesine
Kum taneleri eline bulaşır şişedeki üzerine silersin
İsyan etmezsin lakin kaderine küsersin zamanla
Sessizliği bozan ne dalgaların nede rüzgarın sesi
İçindeki çocuksu karanlıkta aşka susayan çığlıklar
Yavaş yavaş kalkar ağır adımlarla gidersin karanlığa
©kural
K