A

KARANLIK

Sonu belli olmayan bir yolda yürüyorum
Etraf karanlık ve yağmur yağıyor
Baştan aşağı ıslak olduğumu bile aldırmıyorum
İç sesim dur diye bana bağırıyor
Ancak ben bir bütün değilim
Paramparça bir ruha sahip olan bedenini umursamayn bir insanım
Kendi kendime kahkaha atıyorum
Anlımdan kan akıyor
Nedenini bende bilmiyorum
Ve hala sokak lambaları kırık karanlık bir şehirin içinde geziniyorum
Hepsi bu...
©armeaslike