D

Karanlık Adam

Soğuk bir gün, sessiz bir adam,hayalet gibi bir yüz
Dikiliyor sokağın sonunda o köşebaşını tutmuş sokağı gözlüyor
Bürünmüş montuna ,elleri cebinde ve yakalarını boynunu kaptacak kadar kaldırmış
Elleri çorak toprak kadar kuru kulakları kıpkırmızı ve yüzünde düşünceli bir ifade
Yere bakıyor ve o anda o sokaktan bir kadın geçiyor birden adamın ışığa inat yüzü adeta aya dönüyor
Ve onun gitmesinin ardından bir türkü tutturup sallana sallana geceye gidiyor ,yürüyor gönlünce...
©acemişair4