Gecenin zifiri karanlığında,
görülmemenin
kaybolmanın
unutulmuşluğun
acı veren mutluluğuyla..
bir türkü söylemek
kimsenin duymadığı .
bir şiir okumak
zifiri karanlığa,
kimsenin paylaşmadıgı.
Öyle kaybolmak zamanda.
kimse hatırlamasın,
aşık olduğun kızlar
annen
baban
gittiğin okul
yazdığın şiir
giydiğin kazak
bu şiir bile.
çünkü yokluk
yok olmak
daha iyidir
bu zifiri hayatda..
©ateşbaz
A