Gömülüyüm karanlığa, sessizliğin kucağında
Gözlerim karanlıkta kaybolur, ışık ararım ama boşuna
Sessizlik içimde yankılanır, yalnızlığım bir zindan olur
Karanlıkta kaybolurken umutlarım, içimde bir yangın, bir fırtına
Gecenin karanlığında düşlerim dolaşır, belirsiz ve sisli
Yıldızlar ışıldar ama bana uzak, içimdeki boşluk derin ve sisli
Gitgide derinlere çekilirken varlığım, sessiz çığlık atar yüreğim
Karanlıkla bulur bir bütünlük, içimdeki labirent giderek derinleşir
Karanlık benim dostum, sessizliğiyle sarar beni
Gömülürüm içine, karanlığıma dağılırım adeta
Umutsuzluğun esiri olurken bir yandan da karanlıkla dans ederim
Belki de karanlıkla dost olur, içimde bir yolculuğa çıkarım bir gece yarısı.
©hasanbey.
H