karanlık çöktü yine

Bugünde yine yorgunum, uykudan uyandığımda dahi sanki tüm gece uykumda koşmuş gibiyim, yada kaçmış gibi.
Nereden nereye koşuşturmalar, koridorlarda yankılanıyor ayak seslerim, çok sessizlik var. Kafamın içi çığlıklarla dolu, bir yanımda utanmışlık hissediyorum.
Her kelime bir bir canımı yakıyor yok oluyorum gecenin ufkunda köşede bir yerde. Raflar arasında kara bir kitap korkuyorum açmaya.
Yine karanlık çöktü, ben korkuyorum sabahlardan. Yeter diyemiyorum tutuklu dilim sanki.
©serkan…