bir ay gibiyim
hayatim bir okadar karanlık ve bir o kadar sessiz,
kalıyorum her geçen gün daha da kimsesiz.
uzaktan güzel ve mutlu gözüküyorum
ama kalbimin farki yok parcalari kaybolmus bir yapbozdan
etrafımdakilerle dost gibi görünuyorum
ama hepsi kayıp gidiyor hayatımdan
her gün güneşi özenerek izliyorum
bir gün benimde dünyamı aydınlatacak bir güneş doğacak mi bilmiyorum..
©melek_
E