Karanlık geceleri sorma bana, Yalnızlığımın sessiz yoldaşıdır o. Dört duvar yankılanır hüzünlü sesimle, Şiirlerimde dökerim acımı sessizce.
Gözyaşlarım süzülür karanlığın koynuna, Sensizliğimin soğuk damlalarıdır onlar. Her damlada bir anı, her damlada bir hasret, Senin yokluğun yakar yüreğimi, söndürür umutlarımın ateşini.
Ay ışığı vurur pencereden içeri, Gölgem uzar duvarlarda, yalnızlığımla baş başa. Sessizlik çöker odanın her köşesine, Sadece kalbimin atışları yankılanır kulaklarımda.
Karanlık geceleri sorma bana, Çünkü o benim dert ortağım, sessiz sırdaşımdır. Şiirlerimde dökerim yüreğimin acısını, Sensizliğimin ağırlığını taşırım bu karanlık gecelerde.
©hasanbey.
H