Karanlık gecelere hüzün dolu bir şiir yazayım,
Gözlerim yıldızlara takılırken, içimdeki sızıyı anlatayım.
Gökyüzü siyah bir örtü gibi serilir,
Yıldızlar titrer, sessizce hayatın sırrını söyler.
Rüzgar hafifçe eser, yapraklar hışırdar,
Bir kuşun hüznü şarkıya dönüşür,
Ve ben, yalnızlıkla baş başa kalırım.
Gözlerimden süzülen damlalar,
Karanlık gecenin sessizliğine karışır.
Belki de bu hüzün, içimdeki yıldızların kayışıdır.
Uykusuz gecelerin yorgunluğu,
Kalbimde bir yara gibi kanar,
Ve ben, karanlık gecelere hüzün dolu bir şiir yazmaya çalışırım.
Belki de bu şiir, yıldızlara bir selam,
Karanlığa bir veda olur.
Özel ve derin duygularla dokunur,
Gecenin sessizliğinde yankılanır. 🌙
©hasanbey.
H