Karanlık ilerliyordu hafif adımlarla, gecenin tam içlerine doğru.
Çağlayanlar içini döküyordu, sessiz bir soluk boyu ve sonra rüzgar
kesti bütün o uğultuyu, o da sustu . İşte o an ölen nerede kalan
nerede , hayat nerede kimse bilmiyordu, hiç kimse!
©mesutberk
M