Özlemin kavurdu sessizliği
Mahşer yeri gibi oldu odam
Dört tarafı kapılar oldu
Kapandı evim
Söndü ocağım
Çöktü bir karanlık üzerime
Belki korkular büyüdü bende
Geldiğin gün aydınlık verir bulutlar
Haykırışlarım yalnızlığımı köşede bıraktı
Ne zirveyi bulabiliyorum
Ne senin yürüdüğün izi
Çarem kalmadı gözlerim doldu artık
Belki dönersin diye kapılar açık bıraktım
Zaman ne huzuru nede umudu bıraktı
Zor olmuş artık sevdalar
Elimde bir beyaz kağıt birde kalem,
Son satırları sen yaz diye
Kelam verir cevapların belki gönüle
Zor sorular olur belkide
Bekliyorum düşünceli bekleyişle,,,!
R