Şu feryatlar çığ olup yuvarlanırda gecenin üstüne
Yardım çığlıklarının ardına saklı maskeli yüzler
Bir ses yükselir,tüm güneşli günlere hayır dercesine
Gölgenin ardına saklı karanlık yüzler
Bir fısıltı delip duvarları,konmuş zihnin en ücra köşesine
Yelleyip fikirleri
Dönmüş karanlığın busesine
Zebun bir adam kapılmış endişeye
Konuşup durmuş kendisiyle.
Yalnız kalmış boyu kadar bir odada kefeniyle.
©müelliff
M