Ben bu arsız zamanın ıssız çocuğu,
Terkettim artık benim olanların bir çoğunu.
Belki yarına çıkamayacak kadar güçsüzüm
Rüyam dan sen gidince artık düşsüzüm.
Benim suçum neydi, yalnız olmak mı?
Yalnız kalmayı ben istemedim.
Yoksa bir susuz çiçek gibi solmak mı?
Bir yolda kaldım ve ileriye gidemedim.
Karanlıklara bir şiir oldum, ışık yok burada
Sözler kendinden vazgeçmiş bir haldeler
Kendimde değilim, nasıl ereyim murada?
Yüreğime acı veren o acımasız darbeler.
Yol sonunda elde çiçek, bekler dururum,
Üzmek istemiyorum artık kendi sebepsiz,
Benden daha hevesli artık ölümlü uçurum
Ölüme doğru gidiyorum, ama kefensiz
©ggurkann
G