Nezarethanemin camlarına çarpan yağmur damlaları terapistim
Bayağıdır hasretinin inşaa ettiği yerde ben hapistim
Beynimi hırpalayan yorgun ruhumun iç çekişiydi
Hep aynı kara kedi ruhumu tırpalayan endişeydi
Yaşadım sanarken endişelerle
Yaşamamışım hayatımın onda birini
Aşkıda unutmak istedim masamda şişelerle
El ele sokakta görünce onla birini
Endişelerden uzakta yollar beni beklerken
Kararsada gözlerim istikametim bellidir
Sen yabancılık çektiğin hislere turistken
Benim kalbim gönül şehrinde yerlidir
Kitlemediğim kalbimin duyguları fazlalığım
İstemezken bir daha aşık olmayı
Aşk ölmeden evvelde oldu ağladığım
Ondan unutmam mutluluğuma acı koymayı
27.09.2022
s.21:23
©ozmen82
M