Güneş yüzünü saklıyor, yazın nazarimi bu acaba.
Yapraklar dökülmeye başladı, ağaçlarda solmaya...
Soğuk, bir o kadar rahatlatıcı bir o kadar tedirgin edici hava.
Gecenin ikisi ve havlayan bir köpek sesi , içimin sesi...
Uykuya dalıpda açtığımda gözlerimi kardan adamlar görmek istediğim.
Sarılmak gerek o beyaz adamlara.
Gördüğümüz nadir adamlardir o kardan adamlar
Boynunda atkı burnunda havuç kalbi beyaz tertemiz olan kardan adamlar...
Birde çocuklar, solan ağaçları güldüren çocuklar...
Herkesin kalanı keşke hiç buyumeseydim dediği masum hayatlar.
Peki nerde,nerde çiçekleri solduran dolular?
Aklımızla alay eder oldular, bu aralar .
M